و موثق ، در آن هست ؛ شرح‌حال ابو الخطاب مقلاص ، غالى معروف ، نيز هست . از غيرشيعه فقط كسانى را نام مىبرد كه براى شيعه روايت كرده و در شمار رجال حديث شيعه باشند . « 30 » پس آمدن نام كسى در اين كتاب نه دليل شيعى بودن اوست و نه نشانهء وثاقتش ، چنان كه نيامدن نام كسى در آن نه دليل شيعى نبودن اوست و نه دليل ضعفش . در آغاز كتاب هفت روايت در ستايش راويان و حاملان حديث و چهار روايت دربارهء ياران و نزديكان على - عليه السلام - نقل مىكند و سپس به ذكر نام رجال مىپردازد . در آغاز گاه فقط نام شخص مورد ترجمه را ذكر مىكند و پس از آن به گزارش روايتهايى دربارهء او مىپردازد ، مثلا : زيد بن صوحان - جبرئيل بن احمد ، قال حدثنى موسى بن معاوية بن وهب . . . . تا آخر ، در عنوان بالا شخص مورد ترجمه زيد بن صوحان است و جبرئيل بن احمد راوى نخستين در سلسلهء حديثى است كه دربارهء زيد بن صوحان نقل شده . پس از اين حديث ، حديث بعد چنين آغاز مىشود : على بن محمد القتيبى قال . . . تا آخر . و بدين‌ترتيب همهء رواياتى كه دربارهء زيد بن صوحان آمده پىدرپى نقل مىشود . و گاه نام شخص مورد ترجمه با كلمهء « فى » مشخص مىشود ، مثلا : فى الحسين بن بشار - حدثنى خلف بن حماد ، قال حدثنا . . . تا آخر ، كه حسين بن بشار مورد ترجمه است . و گاه نيز

--> ( 30 ) . قاموس الرجال ، ج 1 ، ص 16 .